Vakantie Kaapstad en roadtrip Namibie

                                                            Hier dan eindelijk de laatste fotootjes van onze vakantie. De eerste week verbleven we in Kaapstad. Pieter , Andre, de moeder van Liv en haar vriend hadden ons naar Johannesburg gebracht vanwaar we de volgende ochtend naar Kaapstad vlogen. We werden in Kaapstad van het vliegveld opgehaald door de oom en tante van Fanny, Joop en Miep.  Zij wonen al 22 jaar in Zuid-Afrika en we mochten de eerste nacht bij hun logeren. Dat was erg gezellig. Miep had voor ons heerlijke Hollandse kost gekookt; soep met ballen, gekookte aardappels, gehaktballen in de jus, bloemkool, broccoli, zelfgemaakte appelmoes ensla met tomaat , komkommer en een gekookt eitje, het was heerlijk!!! De dag erna bracht Joop ons naar Long Street. Daar verbleven we in het Backpackers hostel. Long Street ligt middenin het centrum van Kaapstad en veel kun je er vanaf loopafstand doen. Kaapstad is ook echt een mooie en vooral schone stad. De eerste avond hadden we een braai in het Hostel en jawel de drie dagen erna was ik natuurlij kweer aan de....scheit ja.

Het regende de hele eerste week in Kaapstad. Het regent er amper maar ja de drie musketiers waren in town..dus het regende er! Maar we waren er inmiddels aangewend en lieten ons wederom niet uit het veld slaan en het kon de pret niet drukken. We hebben een dagje Robben Island gedaan; de gevangenis waar Nelson Mandela heeft gezeten, bezocht. De volgende dag gingen we op wijntour. En ja..dat hebben wij weer; we zouden met een groep van nog 20 andere mensen gaan maar die hadden de avond ervoor afgebeld want die waren ergens gestrand vanwege pech met de bus. Het was dus ons drietjes en de leuke wijntourguide Stefan. Tja, oordeel zelf op de foto's maar ik vond het een lekker ding en we hebben enorm met em kunnen lachen. En we kregen natuurlij kalle aandacht dus we hebben veel geleerd ahum en voor 11 uur 's ochtends waren we dronken want uitspugen was geen optie bijonze wijntourguide. We begonnen bij een wijnproeverij met een prachtig uitzicht vlakbij Stellenbosch. Daar kregen we als ontbijt drie glazen wit en drie glazen rood. Fan en ik hebben stiekem de plantjkes ook mee laten genieten van  de wijntjes..Daarna gingen we naar de enige Brany proeverij in Zuid-Afrika, we kregen er een rondleiding en mochten vier glazen brandy proeven waarvan ik er 1 lekker vond, de creme. Daarna een lunch, toen nog de champagne, kaasproeven en nog een laatste wijnproeverij. Stefan was ook nog zo aardig om ons naar een heel mooi plekje van Kaapstad te rijden, ik ben de naam van de berg vergeten maar het was en prachtig uitzicht. In het hostel tenslotte de dag nog gezellig afgesloten met een biertje. De dag erna regende het weer maar er was een horecabeurs in het Convention Centre. Voor tien euro hebben we er de hele dag wijntjes kunnen drinken en heerlijke hapjes kunnen proeven, weer een nuttig besteed dagje dus. De dag erna waren we de regen wel echt zat en besloten we zelf de zon op te gaan zoeken. We huurden een autootje en zijn naar Namibie gereden. In het donker rijden is in Zuid-Afrika niet echt een optie mede vanwege het wild wat 's avonds oversteekt en de vele mensen die langs de weg lopen. Onze eerste stop om te overnachten werd dan ook VanRynsdorp. Het grootste gehucht in Zuid-Afrika. Er was een plek waar we konden slapen, een afgelegen brak bungalow dorpje en we hebben heerlijk gegeten in het restaurant "Shell". We vroegen wat is de soep va nde dag en we kregen als antwoord: "Cup-a-soup". Hij was toch heerlijk.

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en doorgereden naar Namibie. Het is echt prachtig rijden, zoveel ongerepte natuur en verschillende landschappen. Ja, je moet wel van autorijden houden want ons tripje was ruim 4000 km in 5 dagen. De volgende stop was Windhoek, de hoofdstad. De dag erna reden we door naar Swakopmund. De neef van mijn vader woont daar. En dit nieuws moet ik toch echt even met jullie delen maar die geluksvogel heeft de heerlijke hand van een van de lekkerste kerels op aarde mogen schudden, ja die van Brad Pitt. Martin, mijn neef dus, heeft ene eigen vliegveld in Swakopmund. Het is niet zo groot en bekend en Brad en zijn vrouwt Angelina kwamen naar Swakopmund om daar te bevallen van hun kindje. Brad wilde graag gebruik maken van het vliegveldje van Martin en liep dus naar Martin en zei "Hi, I am Brad Pitt". Waarop Martin antwoordde "Hi, I am Martin". Om een lang verhaal kort te maken, Martin had nog nooit van deze hunk gehoord! Verder niet boeiend maar toch even leuk om te delen.

In Swakopmund hebben we een heerlijk dagje aan het strand gelegen en zijn we een avondje bij Martin en Rosemarie op visite geweest. De dag erna na een lekker ontbijtje, appelkruimeltaart met slagroom, in de zon zijn we weer richting Kaapstad gereden. De tussenstop was deze keer iets luxer, in een mooie B&B.

De dag erna zijn we doorgereden naar Kaapstad. We verbleven daar in een leuk Hostel vlakbij het Waterfront. Daar hebben we de laatste dagen onszelf verwend met luxe etentjes, gezellig stappen en nog een heerlijk dagje Spa met uitgebreide massage, een dag voor mijn vertrek. De dag begon iedere dag met een gezellig uitgebreid ontbijtje en het zonnetje was inmiddels weer gaan schijnen dus hebben we ook nog een middagje van het strand kunnen genieten.

Woensdag 31 mei heb ik voorlopig afscheid moeten nemen van de twee andere musketiers. Ik werd de dag erna wel opgewacht door behalve mijn paps en An natuurlijk, mijn favoriete meisje Sanne. Het  kleine mutsie stond, met inmiddels een prachtige bos blond haar,  met een Nijntje ballon en grote smile op me te wachten. Daarna met zn viertjes gezellig met de trein terug. Mijn paps had thuis een leuk verassingsfeestje voor me geregeld en ik was nog geen twee minuten thuis of de visite stond al voor de deur. Een fantastisch leuk thuiskomen dus! Deze maand nog gezellig bij "Hotel Pappa" en het verslag afschrijven en in juli weer richting Utrecht waar het werk dan ook weer gaat beginnen....

Afscheid Braai in Groblersdal.

           Hier nog wat leuke fotootjes van ons "afscheidsfeestje" in Groblersdal!

Gewoon wat leuke fotootjes van de laatste daagjs in Groblersdal

  Hierbij nog wat leuke fotootjes voordat onze grote reis gaat beginnen. Onder andere twee fotootjes met ons lieve vrouwtje Maria die al die tijd dat we hier waren onze mandjes heeft opgemaakt en onze wasjes en afwasjes heeft gedaan. Ik ben haar super dankbaar en het is echt een schatteke. Ze heeft me enorm verwend dus het zal wel weer wennen worden als ik in Nederland weer alles zelf moet doen :-). Ze had gisteren voor ons een mooi bloemetje klaargezet en het afscheid ging ook niet zonder traantjes.

Verder nog wat fotootjes bij ons vaste stekkie " Pomodori's". Hoe koud het ook werd op een gegevben moment in de avonden we bleven gezellig op het terras zitten, weliswaar met een lekkere warme deken erbij. We hebben er nog nooit binnen gezeten en zijn er dagelijks vaste klant voor ene heerlijke koffie verkeerd en natuurlijk een wijntje. De mannen op de foto zijn Andre, die hoort bij het meubilair :-) n zijn maatje     tje Pieter (Pielie). En nog een mooie foto met de "hot waiter" :-).

Bruiloft en weekendje Blyde River Canyon!

            Alweer het een na laatste weekendje hier in Groblersdal! Wat gaat de tijd toch snel! Heel ergvind ik dat op dit moment niet want ik heb namelijk superrrrr veel zin om naar Kaapstad te gaan!! Aanstaande maandag 15 mei vliegen we! Zondag is ons laatste dagje hier. We worden dan opgehaald en naar johannesburg gebracht waar we in het Youth hostel vlakbij het vliegveld zullen overnachten. Maar goed, ik houd jullie op de hoogte. Nu eerst mijn belevingen van afgelopen weekend. Zaterdag was ik uitgenodigd op de bruiloft van Dinah, samen met Liv en Fanny. Dinah is werkzaam voor het NAAP team (Ndlovu Aids Awerness Project).  Liv en Fanny hebben hun onderzoek gedaan voor het NAAP team en ik mocht ook mee! De week ervoor hadden we ons zelf verwend met nieuwe outfits. Het plan was om op zaterdagochtend om half negen de deur uit te gaan, alleen waren we vergeten het bakkie de avond ervoor binnen te zetten. Dit had Koen voor ons gedaan, alleen ipv de sleutels op te hangen had hij ze mee naar zijn kamer genomen.Na een zoektocht van ruim een half uur werd hij wakker en waren de sleutels snel terecht. We hadden om 9:00 uur op de kliniek in Elandsdoorn afgesproken met de rest van de NAAP team leden. Gelukkig kijken ze in Zuid-Afrika niet zo nauw met de tijd. Rond tien uur vertrokken we naar Witbank…de bruiloft was alleen al begonnen. Het was ongeveer 2 uur rijden. In Witbank aangekomen moesten de NAAP leden nog even wat boodschappen doen, lunchen etc. Je raadt het al, we kwamen aan toen de ceremonie net afgelopen was. Dat was wel erg jammer want Dat was toch het mooiste gedeelte. We konden meteen achter de stoet aanrijden voor de fotoshoot. Wij moesten ook op één van de kiekjes. Terug naar de kerk. Dar was de kerk omgetoverd tot een feestzaal. Het NAAP team zat buiten het hek, met allemaal campingstoelen voor hun busje. Op het terrein mocht geen alcohol gedronken worden, je mocht het wel zelf meenemen en buiten opdrinken. Het was best grappig om te zien en mee tem aken. Zit je daar op een bruiloft in Zuid-Afrika, in je mooie pakkie op een campingstoel een wijntje te drinken, heerlijk! Binnen werd het heelrijke eten geserveerd; pap en rijst met vlees of kip en veel verschillende soorten groenten (bonen, spinazie, kool, sla etc.) het was weer verrukkelijk. Daarna moest iedereen zijn cadeau naar voren brengen. De mensen zaten in en zaal in theateropstelling en het bruidspaar zat met getuigen en al op ene podium aan een tafel. Toen alle cadeaus voor lagen werd één voor één op genoemd van wie ze waren en af en toe kreeg diegene een applaus. We konden het niet laat maken want het is beter als we niet in het donker rijden dus rond 17:00 uur gingen we weer weg. Het was erg leuk om een keer mee te maken. De dag erna vertrok ik samen met Liv, Fanny en Suzanne naar Sabie. Suzanne is hier voor 5 weken, ze is studente Onderwijskunde in Utrecht. We waren al een paar keer  in de buurt van Sabie geweest maar we wilden nog heel graag de Blyde River Canyon zien en zijn prachtige potholes. Het is in de bergen dus de zon moesten we achterlaten voor het koude en natte weer. Maar dat heeft bij ons nog nooit de pret kunnen drukken. We sliepen in het Green Castle Backpackers Youth Hostle. We hadden een prachtig groen kasteel verwacht maar vonden een brak huisie J.  Binnen konden we in ieder geval een biekie pool speel J.  In de middag zijn we wat winkeltjes in Grasskop, waar we sliepen gaan bekijken. We hebben ook het begin stuk van de Blyde River Canyon bezocht, God’s Window en de pineacles. Twee erg mooie uitzichtpunten. Daarna terug naar het hostel, biekie pool gespeel, wijntje gedronken en daarna heerlijk eten in The Boathouse. Omdat het een visrestaurant is deden we ons uiterste best om een vissenbekkie na te doen, zie foto J. De dag ervoor was er een feest geweest, dus de witte wijn was op. We waren flexibel dus zijn mar op de (alleen mierenzoete) rosé overgestapt. Net als we wel vaker meegemaakt hadden kregen we ook weer volop drankjes van een aantal kerels die er ook waren. Soms hebben we mazzel en krijgen we lekkere wijntjes aangeboden maar nu moesten we het hebben van de meest uiteenlopende smerige shots. Jullie weten hoe heerlijk ik die vind, haha niet dus! Jagermeister, Tequilla, Amarula (das wel baie lekker) en weet ik wat. Om 22:00 uur hadden we het dan ook helemaal gehad en zijn we tipsie naar de hostel teruggereden en heerlijk in ons mandje gedoken. De dag erna waren we dan ook al vroeg uit onze veertjes. De meiden hadden heerlijk de tafel gedekt toen ik lekker onder de douche stond. Na het luxe maandagochtend ontbijtje gingen we naar de Blyde River Canyon. We hebben echt de prachtigste uitzichten bekeken. De twee hoogtepunten waren wel Burke’s potholes en het laatste uitzicht punt. Ik weet ff niet meer hoe die heet maar het waren drie ronde bergen met een puntige bovenkant. Maar vooral de omgeving eromheen was werkelijk waar adembenemend. Daarna wilden we nog wat grotten bezichtigen maar het was er aardig koud en gezien de tijd hebben we daar alleen geluncht, ook lekker J. Op onze terugweg zagen we nog een giraf langs de weg lopen, er zat wel een hek tussen maar het was toch wel erg bijzonder! Terug in Groblersdal aangekomen hebben we wat te eten gehaald op ons vaste stekkie “Nando’s”. Daar kun je de heerlijkste kipwraps en pita’s krijgen en na onze uitstapjes vinden we dat we die altijd weer verdiend hebben. Al met al een gezellig lang weekend! De dag erna waren we uitgenodigd op de boekpresentatie van Adri en Hugo in Pretoria. Ze hebben een boek geschreven over alle onderzoeken van de voorgaande studenten hier. Het boek heeft de titel: “Health care in Rural South Africa; an innovative approach”. Het was een mooie officiële presentatie gehouden door verschillende betrokkenen. Aan het eind was er een receptie en kregen we een exemplaar van het boek met een mooi stukje tekst erin van zowel Adri als Hugo. Na de receptie zijn we nog met Wies, Karen en Sanne en de Hongaarse vrijwilligers van Sizanani Village wat gaan drinken in Pretoria. Daarna richting huiswaarts. Gisteren hebben we de evaluatie gehad met Anke en daarna met Adri betreffende ons verblijf hier en ons onderzoek. We moesten ook nog een presentatie houden maar Anke wilden dan graag dat de leraressen van de pre-schools er ook bij aanwezig waren.  Ze kwam er alleen helaas te laat achter dat wij moesten presenteren en nu kon dat niet meer geregeld worden. We hebben toen aangeboden om een presentatie op papier te geven. Eén voor Hugo en Liesje en één voor de leraressen. Het heeft ons toch nog een dag werk gekost om het mooi in elkaar te zetten en ik moet zeggen dat het dan eigenlijk best jammer is om het dan niet te kunnen presenteren. Maar goed aan de andere kant, een dagje extra zonnen in de tuin is ook niet verkeerd J. Nog drie dagen in Groblersdal en dan gaat onze grote reis beginnen. Vrijdagavond gaan we met zijn allen nog ene avondje naar “Die Kuipe”, onze hotspot kroeg in het dorp J. Zoals ik hiervoor al zei, samen met Liv en Fanny vlieg ik maandag 15 mei om 10 uur naar Kaapstad. De oom en tante van Fanny, die daar wonen, komen ons van het vliegveld halen. We willen onder andere Robben Island, De Tafelberg, een wijnroute en Kaapstad zelf gaan bezoeken. Ook hopen we dat het warm genoeg is om nog wat daagjes op het strand te kunnen liggen en natuurlijk willen gaan shoppen en lekker eten en drinken. Kortom; veel genieten!

Weekendje Johannesburg; Verjaardag Sheila!

           Sheila werd 29 april 40 jaar. Liv, Fanny en ik waren uitgenodigd om dat weekend haar verjaardag in Johannesburg met Sheila en haar familie te vieren. Haar dochter, Spookie (15 jaar) woont in de flat in de wijk Hillbrow, midden in de stad van Johannesburg. De zus van Sheila woont onder haar. Door de weeks woont Sheila bij ons in Groblersdal en in de weekenden gaat ze naar haar dochter. Hillbrow is één van de armste wijken in Johannesburg. Voor toeristen ook geen veilige plek om rond te lopen. Met Sheila voelden we ons geen omment onveilig. Ik vond het eigenlijk wel bijzonder dat we bij haar op bezoek mochten komen, als toerist zou je namelijk nooit in zo’n wijk komen. We waren laat aangekomen omdat de routebeschrijving van Sheila niet helemaal klopte, tenminste wij hadden menigmaal rondjes te hebben gereden op de snelweg rondom Johannesburg de borden niet kunnen vinden. Sheila en Spookie hebben bijna drie uur op ons staan wachten bij een Shell bij de Mall Eastgate. Ze was dan ook erg ongerust en dolblij toen ze ons eindelijk zag. Om 22 uur kwamen we pas bij haar flat aan. De wijk zag er grauw uit, ook vele beschadigde gebouwen en veel afval en troep op straat. De flat van Sheila was wel mooi. Het was er ook goed beveiligd, er was 24 uur per dag een beveiliger aanwezig. Het was een tweekamer flat. Als je binnenkwam kwam je midden in een soort brede hal waar twee banken stonden, daarop volgde de woonkamer en links zat een keukentje. Rechts waren de badkamer en het toilet en een grote slaapkamer. We zijn toen eerst even koffie gaan drinken bij haar zus die onder haar woont. Om 23 uur hebben we nog even lekker een visje gekookt. Om 24 uur gingen de feestmutsen op en hebben we voor Sheila gezongen. Ze mocht tevens de eerste cadeautjes uitpakken. We hadden een foto van haar en Spookie en Thutusule en ene foto van Sheila met ons erop in lijstjes gedaan. Ze vond het prachtig. Daarna zijn we onze mandjes ingekropen. Ik mocht samen met de birthday girl in het grote queensize bed. Fanny sliep ook op onze kamer en Liv sliep bij Spookie in de huiskamer, daar stond het bed van Spookie. De dag erna werd ik wakker naast Thutusule en Bobotsule, de twee nichtjes van Sheila (10 en 4 jaar). Sheila haar zus (Rebecca) kwam al heel vroeg en Sheila moest om 5 uur op. De kinderen mochten nog even verder slapen en wij gelukkig ook. Rebecca had die dag al het heelrijke eten gekookt. In de ochtend gingen we naar een grote Mall. Daar hebben we heerlijk koffie gedronken en boodschappen gedaan. Daarna wilden we nog even naar de Rooftop Market maar het was er zo druk dat we geen parkeerplaats konden vinden dus besloten we maar zondag terug te gaan. Thuis gekomen bleek dat er iets mis was gegaan met de betaling van de boodschappen van Sheila. Samen met Sheila en Fanny zijn we nog even teruggereden naar de Mall. Toen we daar toch waren bedachten we dat het wel leuk zou zijn om de jarige job op een gebakje te trakteren en nog een lekkere kop cappuccino. Wij hadden er natuurlijk ook wel zin in. Na al het lekkers zijn we terug gegaan naar Sheila’s flat waar het feestje al een beetje op gang begon te komen. Er waren nog twee nichtjes van Sheila, waarvan één haar man kindje had meegenomen. We waren met een gezellige club. De vriend van Sheila was ook even op bezoek gekomen maar die moest al vroeg weer weg. We hebben de hele avond heerlijk gedanst op Zuid-Afrikaanse muziek en heerlijk gegeten. Rebecca had worst, kip, salade, pastasalade met tonijn, bietjes, pap, rijst en boterbonen klaargemaakt. Het was heerlijk. Als toetje hadden we een heerlijke chocoladetaart met slagroom en marshmallows in yoghurt. Tja, die kilootjes bij mij zijn er natuurlijk niet zomaar bijgekomen. Om ene uur of twaalf was een feest afgelopen. We hadden nog snel even de afwas gedaan en daarna ons bedje in. Rebecca en haar kinderen bleven ook slapen dus Sheila en ik hadden een extra gast in ons grote bed, Bobotsule. De volgende ochtend hebben we eerst ontbeten en vervolgens zijn we nog even naar de Rooftop Market geweest. Daarna hebben we afscheid genomen en zijn we snel doorgereden naar Johannesburg Airport. De moeder van Liv was namelijk die zaterdagavond aangekomen. We zijn met zijn allen doorgereden naar Pretoria om daar het Voorttrekkers monument te bezichtigen. Het was ons eerste echte culturele uitje in Zuid-Afrika. Op onze weg naar huis hebben we nog even een stop gemaakt bij de meiden in Sizanani en hebben we de dag afgesloten met een heerlijk etentje bij Pomedori’s in Groblersdal. De plek waar we door de week bijna iedere dag een cappuccino of wijntje gaan drinken. De dag erna was het een feestdag, de dag van de arbeid, hier. Samen met Liv en Fanny hebben we de moeder van Liv en haar vriend Elandsdoorn laten zien. Vervolgens zijn we nog even naar de dam van Loskopdam geweest, die nog steeds overstroomt is. ’s Avonds zijn we heerlijk gaan eten bij Guinea Feather. Vandaag, dinsdag ben ik weer interviews gaan afleggen met Annelies in de pre-school Tholulwazi in Phooko. Donderdag gaan we de laatste interviews houden en daarna nog met twee Healthcare workers van de Nutritional Unit, Debbie en Veronica, home visits doen. We gaan dan bij de mensen thuis kijken of er kinderen wonen die ondervoedt zijn. Die mensen krijgen dan de mogelijkheid aangeboden om naar een Nutritional Unit te gaan met hun kind zodat hun kind weer een gezonde voedingstatus kan krijgen. Op de planning hebben we nog staan; aanstaande zaterdag een bruiloft van een healthcare worker van het NAAP team, waar Liv en Fanny onderzoek voor gedaan hebben. Zondag en maandag gaan we nog de Blyde River Canyon bekijken en dinsdag zijn we uitgenodigd om de boekpresentatie van Adri in Pretoria bij te wonen. Adri heeft samen met Hugo een boek geschreven over alle onderzoeken die hier voor het Ndlovu Medical Centre uitgevoerd zijn. Maandag 15 mei vliegen we met zijn drietjes naar Kaapstad om daar nog 2,5 te reizen.

Update onderzoek

    Afgelopen vrijdag zijn we voor het laatst in de pre-school Kopanang geweest om de laatste opvoeders te interviewen en hun kinderen te meten en te wegen. In totaal hebben we 73 van de 107 kinderen in ons onderzoek op kunnen nemen. De reden dat we niet alle kinderen hebben kunnen meenemen, is dat hun opvoeders niet kwamen opdagen voor het interview. We vroegen aan de leraressen wat de redenen hiervan zouden kunnen zijn. Ze wisten het niet zeker, maar dachten dat sommige ouders de ouders hadden gesproken die al geinterviewd zijn. Zij hebben wellicht verteld dat het moeilijke vragen zijn die er gesteld worden, waardoor sommige ouders niet meer wilden meewerken. Andere ouders zullen het nut van het interview misschien niet inzien. Daarnaast zijn er veel ouders die ver van de pre-school vandaan wonen en geen vervoer konden of wilden regelen. We zijn erg blij met de medewerking van alle opvoeders die wel wilden/ konden komen. Iedereen nam ruim de tijd om onze vragen te beantwoorden, ook al moesten ze soms een tijdje wachten voordat ze aan de beurt waren. Ook hebben we veel leuke reacties gehad. Zo antwoordde een oma tijdens het interview op de vraag of ze in “traditional medicine” geloofde: “Yes, but Doctor Tempelman is the best!”. Zulke spontane reacties zijn natuurlijk erg leuk! Dankzij het Generalaat van de Fraters in Tilburg, (ja, die waar mijn pappie werkt zoals de meesten van jullie weten) die ons gesponsord hebben, konden we nog wat cadeautjes kopen voor de kinderen van Kopanang. De leraressen hadden ons verteld dat er een groot tekort was aan onder andere krijtjes, wasco en papier. We hadden een hele lading krijtjes, stoepkrijt, wasco, kleurboeken en een groot pak papier voor ze gekocht. Daarnaast hadden we ze een grote stapel tijdschriften gegeven. Deze gebruiken ze om mooie plaatjes voor de kinderen uit te knippen. De kinderen plakken deze dan weer op een stuk papier om er een mooi kunstwerk van te maken. Ze waren erg blij met alles. Het stoepkrijt werd meteen in gebruik genomen. Buiten op de speelplaats hadden we ook een groot hinkelbord getekend en introduceerden we de leraressen en de kinderen het spel. Ze genoten volop. Aanstaande maandag beginnen we met ons onderzoek in de pas geopende pre-school in Phooko; Tholulwazi. Op dit moment gaan daar 60 kinderen naar toe. We hopen ze natuurlijk allemaal te kunnen meten en wegen. Afgelopen zaterdag zijn we naar de opening geweest van de pre-school. De leraressen van zowel de pre-school Kopanang als de pre-school in Phooko en mensen van de Nutritional Units waren ’s ochtends om 6 uur al begonnen met koken. Er moest een maaltijd (pap, pompoen, kip en soep) bereid worden voor maar liefst 300 personen. Buiten stonden ze het heerlijke eten klaar te maken in grote potten op een vuur. Om 11 uur in de ochtend ging de muziek aan en om 12 uur begon het programma van de officiële opening. Het programma ging van start met een optreden van het NAAP (Ndlovu AIDS Awareness Program). Ze deden een dans en een toneelstuk over AIDS. De dag begon met zonneschijn maar tijdens het toneelstuk van NAAP begon het hard te regenen. De acteurs lieten zich daardoor niet van de wijs brengen en gingen gewoon door. De toeschouwers zochten wel wat onderdak onder tenten en paraplu’s maar bleven ook trouw toekijken. Gelukkig hield het gauw op met regenen en kon het programma doorgaan. De kinderen van de pre-school deden ook nog wat dansjes. Onvoorstelbaar leuk om te zien hoeveel ritme die kinderen al hebben.

Om de dag goed af te sluiten werd er nog heerlijk gegeten en natuurlijk kon er ook nog gedanst worden. Eén van NAAP leden was ook nog zo vriendelijk om de opvoeders toe te spreken. Hij legde het belang van ons onderzoek uit en vroeg de opvoeders of ze dinsdag naar de pre-school wilden komen om deel te nemen aan ons onderzoek. We hopen dan ook dat er veel moeders komen!

Weekendje thuis opening pre-school Tholulwazi in Phooko en lunchen in Dullstrom

          Ff een paar fotootjes van ons relaxte weekendje thuis....

Paasweekend in Sodwana Bay en St. Lucia

         Het was een heerlijke minivakantie van vier dagen! Eerste paasdag aan het strand! Donderdag voor Pasen begon de lange reis van 600 km naar de zuid-oost kust van Zuid-Afrika, nar de Indische oceaan. De auto was volgeladen. We wilden namelijk ook gaan k®amperen. Fanny en ik hadden een matras van ons bed gehaalden deze in de kofferbak en op de achterbank in de auto gepropt. Met alle andere spullen en tassen pasten het net. Van een Zuid-Afrikaanse vriend, André hadden we twee tenten gekregen. Geen tenten zoals in Nederland maar twee kleine iglo tentjes zonder buitentent. Regen was dus geen optie. hDe reis duurde in totaal zo’n 9 uur. Via Witbank, redden we naar Ermelo, we passeerden Amsterdam, daarna kwamen we door Piet Retief en bij Mkuze gingen we van de grote weg af. We hadden toen onze nieuwe auto, het “bakkie”, nog niet. Dat was een beetje jammer want vervolgens moesten we nog een kleine 100km over ene grind/ zandweg rijden. Dat duurden dan ook zo’n twee uur. Inmiddels was het park waarin de camping zich bevond al dicht en besloten we te overnachten in een mooie luxe huisje van een lodge vlak voor het park. Het was ene goede keuze. Na een lange reis konden we er heerlijk douchen en ons opfrissen voor de avond. Bij de lodge was een restaurant en een soort van disco-achtige tent. Veel vrouwen kwamen er denk ik niet want voor dat we het wisten hadden we volop aandacht van de mannen daar. De één naar de ander kwam ons en drankje aanbieden en namen geen “nee” voor een antwoord. Binnen no-time hadden we dan ook de nodige glazen en fles wijn op tafel staan. Het bleef de hele avond zo, het was ene leuk en goedkoop avondje stappen. Daarna heerlijk het grote bed in met ene tong zo roze als een garnaal van de nodige Breezertjes. De dag erna gingen we vroeg op. We hadden namelijk nog niet gereserveerd voor de camping en aangezien het er met Pasen nogal druk kon worden moesten we vroeg zijn. We hadden geluk. Er was nog een mooi plekkie vrij voor ons. De tenten hadden we zo opgezet en daarna gingen we op strand aan ons kleurtje werken. Liv en Fanny gingen ’s avonds nog ene reservering maken om te duiken. Sodwana is een populaire duikersplaats. Ik had het nog nooit gedaan dus vond een ochtendje extra strand een betere optie. In de avond zijn we lekker gaan eten in een restaurant, het enige restaurant, van de lodge op de camping. Het was een prachtig stekkie. Eerst deden we een drankje boven op het balkon van waar we van de zonsondergang konden genieten. Zooooo romantisch...haha!! Het eten was heerlijk, alleen een beetje jammer dat het voor- en hoofd gerecht tegelijk kwamen. Maar ach, eerst je hoofd- en daarna je voorgerecht is ook best lekker voor de verandering. Het slapen in de tent was krap maar knus en we hebben er erg om gelachen. De ene tent gebruikten we om te slapen, deze was 1.20m breed en 2m lang en de andere gebruikten we als een soort van poging tot buitentent . In de nacht begon het la ene beetje te regenen maar het bleef gelukkig bij miezer. We waren droog gebleven, nog wel…. De volgende dag gingen de meiden duiken. Ik reed met hun mee naar het strand en toen ze op zee waren ben ik een heerlijk bakkie koffie gaan drinken en van het zonetje gaan genieten. Dat duurde niet lang want toen de meiden na ruim ene uur weer terug waren begon het te gieten. We gingen terug naar de camping in een open voertuig en kwamen doorweekt aan. We konden gelukkig nog lachen. Bij de tent aangekomen hoopten we nog stiekem dat de spullen erin droog waren maar helaas…alles was zeiknat. De matrassen, de slaapzakken alles. We dachten er nog even over na om alle natte spullen in de auto te laden en terug naar Groblersdal te gaan. Al snel hadden we en alternatief.Na alles ingepakt te hebben en een warme douche reden we door naar St. Lucia. Daar reserveerden we bij een jeugdherberg. Alle natte spullen hingen we op en gingen het stadje in. Eerst lekker geshopt en natuurlijk kon een heerlijke vismaaltijd weer niet ontbreken. De lokale kroeg gevoel ook erg goed. De volgende dag hebben we onszelf eerst verwend met een lekker paasontbijtje, daarna nog even op het strand gelegen en toen weer huiswaarts gegaan. We wilden het liefst nog een weekje blijven. Het was er echt prachtig. Ik had echt het gevoel even op vakantie te zijn geweest.

Lang weekend Sodwana Bay & St. Lucia!

Heerlijk de Paasdagen doorgebracht aan de mooie kust van Zuid-Afrika en heelrijk gezwommen in de Indische Oceaan, foto's en verhaal komt binnenkort!

Kinderen van Sheila

   Even een   kort berichtje.

De dochter (Spukie) en het nichtje (Vanessa) van Sheila zijn met de paasvakantie bij ons logeren dus ik dacht het is wel even leuk om een paar fotootjes cvan ze te plaatsen. De kleine is Vanessa en de grotere is Spukie!

Weekendje thuis met de meiden van Sizani!

  Twee achtereenvolgende weekendjes thuis. Voor mij kwam dat eigenlijk best goed uit want ik was er vrijdag en zaterdag behoorlijk beroerd aan toe. Ik weet niet of het een kleine voedselvergiftiging was of een naarstig buikgriepje maar deze ervaring hoop ik eigenlijk niet meer mee te hoeven maken. De vroedvrouwen, Nikky en Marit uit Maastricht die hier voor ene maand zijn, kwamen donderdagavond gezellig bij ons eten. Marit is net als ik haar moeder verloren. Beide in hetzelfde jaar, 2002. Dat was erg toevallig. We konden dan ook onze verhalen goed delen en onze emoties goed begrijpen. Sommige mensen gaan huilen als het ietsie teveel van het goede wordt, ik word altijd een beetje misselijk en duizelig. Nou, dat gebeurde die avond dus ook. Ik dacht, het zijn gewoon de emoties die me even teveel worden. De meiden troosten me lief en na wat geknuffeld te hebben met zn allen en een glaasje water ging het eigenlijk wel weer prima met me. Nog wat nagepraat en Fanny en ik zouden de meiden even naar huis brengen. Vlak voor de auto wist ik al dat het geen goed idee was mee te gaan. En jawel hoor daar begon de eerste lozing. Het was me duidelijk dat het niet zo maar een emotie was. Het ging dan ook de hele nacht door. Ik ben werkelijk waar nog nooit zo ziek geweest. Ik zal jullie de ranzige details besparen maar ik kan je vertellen, ik heb midden in de nacht de badkamer drie keer kunnen schrobben! Om vijf uur was eindelijk mn laatste toiletronde en kon ik even rustig slapen. De volgende dag heb ik dan ook niet anders gedaan. Ik werd wel lief verzorgd door mn mede huisgenootjes die me af en toe een knuffel of een lekker kopje thee kwamen brengen. Ondertussen was Liv ook ziek geworden, blaasontsteking en diezelfde nacht moest Fanny er ook aan geloven met hevige migraine aanvallen.

De dag erna was ik nog niet helemaal de oude. De meiden van Sizanani kwamen een weekendje bij ons logeren dus ik baalde enorm van mijn zwak-zieke-misselijkheid. Ik had totaal geen puf om dan ook wat te oden en lichtelijk uitgedroogd omdat ik nog geen water binnenhield. Toch zo gezellig mogelijk buitengezeten overdag en om ene uur of vijf mn mandje weer ingegaan. Liv kwam op dat moment met ene super idee om toch maar eens ene diarem in te nemen. Als het ene kleine voedselvergiftiging was geweest dan moest er nu toch onderhand wel uit zijn. Een zakje ORS erbij om toch maar was vocht binnen te houden, nog een snelle toiletronde, en werkelijk waar binnen een uur was de kramp en de bijkomende ellende voorbij! De meiden waren ondertussen gaan eten bij Pomedori’s, een lokaal restaurantje. Ik was maar beter niet meegegaan. Na nog een paar uurtjes in mn mandje kon ik het zelfs die avond opbrengen om samen gezellig met de meiden toen ze terugkwamen van Pomedori’s, nog een glaasje wijn te drinken voor het slapen gaan.’

Ik moet zeggen dat de vier kilo die ik in de twee maanden was bijgekomen er op deze manier wel weer erg snel af waren, mn broeken kunnen weer prima dicht. Tja, ieder nadeel heeft zn voordeel.

De dag erna voelde ik me prima, mn lunch en mn ontbijt bleven prima binnen en het smaakte me voortreffelijk, na bijna drie dagen amper iets gegeten te kunnen hebben. Het beste ontbijtje sinds tijden! Het was een prachtige dag. We hebben dan ook de hele dag gerelaxed in onze tuin bij het zwembad. Lekker wijntje en koud biertje erbij, helemaal top. De meiden uit Sizanani hebben geen tuin en geen zwembad en genoten dan ook met volle teugen. Aan het eind van de middag zijn we nog even bij het Sport Event van het Johan Kruijff Sport Centrum in Elandsdoorn wezen kijken en hebben we de meiden een korte rondleiding in de Ndlovu kliniek, de Nutrition Unit en de NAAP Unit gegeven.

Deel twee onderzoek

  Het meten en wegen van de kindjes  Hoi lieve mensen,

Hier weer een update over het onderzoek. We zijn nu vijf dagen op de pre-school Kopanang in Ntwana geweest. De scholen gaan nu twee weken dicht in verband met de Paasvakantie.

Ik heb enorm genoten. Wat een lieve, dankbare, vrolijke en enthousiaste kinderen. De vijf juffen, Sara, Constance, Julia, Rosalie en Anna waren ook echt fantastisch. Zulke lieve en positieve dames met allemaal een ontzettend groot hart. Het is heel anders dan de peuterspeelzalen in Nederland. Ze hebben hier veel minder middelen, luxe, comfort en speelgoed. Daarentegen zijn de dames erg creatief. Ze gebruiken het papier van schriftjes, ookal is de ene kant al gebruikt van het papier. Met een leeg bonenblik tekenen ze cirkels en de kinderen kunnen deze dan inkleuren met krijtjes. Vandaag gingen de kindjes verven. De juffen deden wat verschillende kleuren verf op een papier en met rietjes bliezen de kinderen deze kleuren in prachtige vormen. Op de buitenspeelplaats spelen de kinderen met autobanden.

De pre-school is opgezet door Ndlovu met dank aan verschillende sponsoren. Bij de pre-school zit ook een Nutrition Unit waar overvoedde kindjes en hun op voeders geholpen worden. De moeders leren over voeding, hygiëne en gezondheid. Ze leren groente tuinen te maken en hun kinderen de juiste voeding te geven. Bij de unit is ook een borehole aangelegd. Dit zijn grote tanken die vele mensen in Ntwana van gratis water voorzien. Sommige mensen moeten een heel eind lopen om daar water te halen. Met kruiwagen gevuld met flessen en jerrycans halen ze het water op.

We hadden de opvoeders per brief uitgenodigd naar de pre-school te komen voor een interview en het meten en wegen van hun kind(jes). De opkomst was groot. In vijf dagen tijd hebben we maar liefst 72 kinderen en hun opvoeders gehad! We mochten niet zelfstandig in de township rijden dus iedere dag werden we gebracht met een bakkie door iemand van de Nutrition Unit. Meestal was dit Mandla (dit betekend power) die bezorgde het brood naar de units. De meeste namen die de kinderen hier krijgen hebben een speciale betekenis, zoals het voorbeeld hiervoor.

De interviews duurden per opvoeder ongeveer 45 minuten. Als de opvoeders geen Engels spraken vertaalden Sara en Constance. Meestal waren de opvoeders de moeder, oma’s of tantes. Iedereen nam het allemaal erg serieus en deden erg hun best om de vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Als er geen opvoeders waren om te interviewen hielpen we de juffen mee met bijvoorbeeld de lunch voor de kids of gingen we gezellig spelen met de kids. Dat was vooral mijn favoriete bezigheid. Met de kinderen autootjes over de vloer heen laten crossen, lekker puzzelen of de autobanden naar elkaar laten rollen. Meestal begon ik met een kindje maar binnen enkele seconden bedachten nog tien kids dat dat wel een erg leuke bezigheid was. In het begin keken de kinderen de kat uit de boom maar al gauw waren ze behalve gewend ook dol op ons. Binnen no-time had ik tien kids om me heen hangen en aan mn armen trekken of klommen ze bij me op schoot. Ik was dan ook helemaal in mn element! Zo ontzettend leuk. Op ene gegeven moment deden ze me ook helemaal na als ik in de lucht sprong deden zij dat ook en als ik lalala zong, zij ook. De kinderen verstaan onze taal niet en wij de hunne niet. Het was dus qua communicatie vooral handen en voeten werk. Ik zat op een gegeven monent in ene klasje aan tafel te puzzelen met ene paar kids en toen bedacht ik dat het wel leuk zou zijn als ik met de kinderen een liedje zou zingen. Aangezien ik de taal niet ken bedacht ik een leuk deuntje met een Zuid-Afrikaans ritme. De tekst bestond slechts uit lalalala-lalalalalalalalalala. Binnen no-time had ik de hele klas mee, echt prachtig! Toen ging ik ook nog trommelen op de tafel en voor je het weet hadden we een heel orkest en hels kabaal van lalalaalala en trommelende handjes! Dat liedje heb ik er dan ook maar voor de rest van de dagen gezellig ingehouden.

Van de kinderen hier wordt ook meer verwacht dan va de kinderen in Nederland. Deze kids zijn 3-5 jaar en ruimen netjes hun bordjes, bekertjes en lepels op na het eten. Ze pakken ook zelf de bezems in de hand om de vloer schoon te maken en doekjes om te tafeltjes af te vegen. Ze zijn ook een stuk flinker dan in Nederland. Als een Nederlands kind maar denkt dat het zich gaat bezeren tuimelen de tranen al over de wangen. Als een kindje zich hier bezeert houden ze zich meestal flink. De kindjes passen ook goed op elkaar. Als er eentje zich bezeert wordt het bij het handje gepakt en loopt er nog een horde kinderen achter hen aan op zoek naar en juf.

Ik heb echt genoten van deze ervaring. De juffen zetten er werkelijk prachtig werk neer. Het afleggen van de vragenlijsten is ook erg goed gegaan. De opvoeders bleken al aardig wat kennis te bezitten. De kinderen die naar de pre-school gaan hebben dan ook wel een voorsprong op kinderen waarvan de ouders het niet kunnen betalen. De kinderen krijgen er twee gezonde maaltijden per dag; ontbijt bestaande uit brood met pindakas of jam of pap en lunch bestaande uit pap, rijst of samp met soep. Pap wordt hier veel gegeten bij het warme eten Ze mengen hun eten ermee. Het lijkt op aardappelpuree en smaakt eigenlijk nergens naar. samp is van maïs gemaakt. Het is ene soort zachte popcorn. De soep bestaat uit aardappel met ui en tomaat en vis of soya gehakt of corned beef.

Het kost de ouders 40 R om de kinderen ene maand naar de pre-school te laten gaan. Dit komt neer op iets meer dan 5,50 Euro! Maar bedenk dat er mensen zijn die als enige inkomen een grant hebben. Dit is geld wat ze per kind van de regering krijgen. Dit is 180 R per maand en komt neer op ruim 45 Euro. Dan is 40 R veel voor die mensen.       

Morgen hebben we ene meeting met Anke en Hugo om nog de laatste puntjes van het codeboek door te nemen zodat alle scores per vraag helder en concreet zijn. De komende twee weken beginnen we met het invoeren van de gegevens in SPSS en EPI Info. Dit laatste is een programma dat met behulp van de leeftijd, lengte en het gewicht van het kind de mate van ondervoeding kan bepalen. Ik ben erg benieuwd wat er allemaal uitkomt! Na de Paasvakantie gaan we de laatste 35 kinderen van de pre-school Kopanang in Ntwana meten en hun opvoeders interviewen. We beginnen dan ook in de nieuwe pre-school Phoko in Elandsdoorn. Die is een paar weken geleden geopend.

Weekendje thuis

  Dit weekend zijn we lekker een weekendje thuis gebleven. Ook best lekker en gezellig een keertje. Adri was deze week ene week over uit Nederland. Op donderdag had hij ons heerlijk mee uit eten genomen bij Kinney Feathers. Hugo was er ook bij. Voro degene die het nog niet weten, Hugo Tempelman is degene die alle projecten hier samen met zijn vrouw opgezet heeft.

Op vrijdag hebben we Adri meegenomen naar " Die Kuipe" de lokale kroeg hier. Het was erg gezellig. en laat...

De dag erna zijn we thuis gebleven en werd het gezellig tot in de late uurtjes. Van mexxen zijn we over gegaan op het spelletje truth or dare en met de nodige alcohol in onze lichaampjes zijn we heel wat over elkaar te weten gekomen, ook dingen die we liever niet hadden willen delen..

De dag erna mocht ik Fanny's haar knippen, een heuze uitdaging..voor haar. Maar het resultaat mag er wezen!

Verder zijn we gezellig wezen uiteten en hebben we heerlijk aan het zwembad gelegen om onszelf lekker bruin te bakken en heerlijk te relaxen.... De jongens hadden Cheffie nog een heerlijk badje gegeven.   "s avonds hadden we nog een massage trein georganiseerd. Ik had een goeie plek, ik zat voor Andre (Zuid-Afrikaan en huisvriend) en was een heuze professionaL :-). Daarna vroeg onze mandjes in want maan   dag moesten we weer vroeg op voor het onderzoek.

Start onderzoek

 We zijn vandaag begonnen met het afleggen van de eerste interviews. We hebben er 12 gedaan. Morgen doen we er 20 en maandag, dinsdag en woensdag ook 20 per dag. De scholen gaan donderdag dicht ivm de paasvakantie dus we moeten nu even "knallen". Er zijn in totaal 107 kinderen op de pre-school. We proberen ze allemaal te doen maar voorlopig zijn we al erg blij als we er 92 kunnen doen! het was een mooie ervaring en erg leuk om te doen. We hadden ieder een tolk. Ik zat samen met Sara, één van de teachers die erg goed Engels spreekt. De meeste caretakers waren de oma's van de kinderen een paar waren moeder en een enkeling de tante. Ze deden allemaal erg goed en serieus mee aan het interview. daarna gingen we de lengete en het gewicht van de kinderen meten. Dat vonden ze spannend! Ze stonden heel stil en deden erg hun best, zo scheetig! Na de eerste interviews ging ik nog even dollen met de kids. nou dat hadden ze zo door, voor ik het wist zat ik midden in een tikkertje-spel en toen ik één kindje even optilde om in de lucht te laten zweven hingen er gelijk 5 kinderen aan me te trekken en stonden er nog 50 ongeduldig in de rij. Ik was dan ook erg duizelig :-). al met al een druk en productief dagje. Nu lekker eten met Adri, die over is uit Nederland, Hugo en Liesje, degene die samen dit project opgestart hebben en de andere meiden natuurlijk.

Weekendje Pretoria met de meiden van Sizanani!!

         Tekst komt nog fotootjes ook nog wil niet lukken vandaag is denk wat mis met de site....!!!

Nelspruit.

   Zaterdag 12 maart was onze laatste dag in het Krugerpark. Anneleis haar ouders waren over gekomen en we brachten haar weg naar de lodge waar haar ouders die dag zouden verblijven. Daarna was het plan om door te reizen naar Hazyview om daar te genieten van eht zwembad, de watervallen van te bezichtingen en eventueel te tuben. Met tuben lig je in een grote rubberenband en ga je zo met de stroom in een rivier mee. De plannen werden echter engizins gewijzigd aangezien we de afstand van de lodge waar wij verbleven naar die van de lodge van Anneleis haar ouders een beetje verkeerd hadden ingeschat. Het was bijna 7 uur rijden. Hazyview lag weer geheel in een andere richting dus besloten we naar Nelspruit te gaan wat een uurtje rijden was. Geen verkeerde keuze. Het is een wat grotere stad en er was dus ook wat meer te beleven. We verbleven in een jeugdherberg met heel vriendelijke en open mensen. Na een hele dag in de auto te hebben gezeten waar we (zelfs ik) wel in voor een koud biertje. We hebben gezellig een praatje gemaakt met de barman die ook in ene soortgelijk Aidsproject als Liv en fanny bleek te zitten maar dan in Nelspruit. hij hield er alleen iets andere ideeen op na. hij vertelde bijvoorbeeld dat wanneer mensen wisten dat ze zero positief waren dan juist andere mensen gingen besmetten omdat ze niet alleen wilden sterven of ze pleegden zelfmoord. Het kwam zelfs voor dat mensen kleine kinderen gingen verkrachten omdat ze als bijgeloof hadden dat dat hun van de ziekte zou genezen!

Behalve hem zat er ook nog een olifantentemmer uit Schotland aan de bar, erg interessant aangeizen ik nog steeds een grote olifanten fan ben. Hij had vijf maanden in Afrika gezeten en was weer klaar om terug naar huis te gaan. De oude eigenaar van de jeugdherberg was er oo ken was ook wel in voor een gezellig praatje.  Na wat socializen daagde hij ons uit voor een potje poolen. We lieten em winnen....Daarna ging hij met ons mee naar een restaurant op zijn aanraden. We hebben er heerlijk zalm gegeten. In Groblersdal is dat namelijk niet te krijgen. Daarna terug naar de jeugdherberg en na een lange dag lekker vroeg ons mandje in. De dag erna zijn we naar Kaapse Hoop gereden. Er was een wandelroute door het bos die naar een prachtige waterval leidde. Het was even zoeken en klimmen. was niet echt toppie met mn minirokje aan maar uiteindelijk hebben we de waterval gevonden. Het was prachtig! Echt fantastisch om in te zwemmen. Een heus paradijsje op aarde! Daarna terug het dorpje in van Kaapse Hoop. Het was net een poppenhuizendorpje. Allemaal leuke kleurijke huisjes. Er liepen ook allemaal widle paarden rond, zo door de tuinen van de mensen. In de "Koekepan" hebben we tot slot ene heerlijke pannenkoek gegeten en daarna terug naar Groblersdal.

Krugerpark

  Alllemaal mooie dieren gezien, hieronder alvast een paar leuke foto's! Lees verder...

Vorderingen onderzoek Ndlovu Nutritional Unit

Behalve alle leuke uitjes willen we jullie natuurlijk ook graag op de hoogte houden van ons onderzoek. De eerste week hebben we vooral kennis gemaakt van de omgeving en de mensen hier. De tweede week hier in Zuid-Afrika zijn we begonnen met het zoeken naar literatuur en het inlezen ervan. In week drie hebben we de eerste versie van onze vragenlijst opgesteld. Wat bleek is dat we ene uniek onderzoek gaan verrichten. Een dergelijke vragenlijst over kennis over voeding van opvoeders in ontwikkelingslanden schijnt er nog niet te zijn. Een unieke kans voor ons dus ook. Waar we in het begin vooral tegen aan liepen was dat we nog moeilijk het niveau van de opvoeders konden inschatten. De eerste versie van de vragenlijst was bevatte dan ook iets te moeilijke vragen. In overleg met Anke hebben we de vragenlijst aangepast. De vragenlijst gaan we volgende week definitief afmaken en dan kunnen we beginnen met het "echte" werk. Als proef gaan we 17 maart naar een community event in het kader van het Ndlovu Nutritional Unit project. Hier gaan we voor het eerst de vragenlijst afnemen en kijken of er nog een aantal dingen verbeterd cq aangepast moeten worden. Het definitieve onderzoek vindt plaats in de twee preschools van Elandsdoorn. Samen met twee dames (Debbie en Veronica) van de Ndlovu Nutritional Unit gaan we de moeders van de kinderen interviewen. De dames zullen als tolk fungeren.
Aanstaande maandag gaan we naar de kliniek om een lecture van het NNU bij te wonen. Mensen met een ondervoedt kind kunnen zich aanmelden voor het Nutritional Programma en krijgen in totaal 19 lectures aangeboden. Deze lectures gaan onder meer over kennis over voeding, persoonlijke hygiëne, wat te doen bij ziekte, brandwonden etc., hoe ziektes te voorkomen en te behandelen, Aids, TBC, diabetes, kindermishandeling, borstvoeding etc. Over de lectures laten we jullie volgende week meer weten.

Loskopdam

De day-after.. en warempel ondanks die ranzige shots (gefabriceerd door Koen, echt puur vergif, never again!) niet eens zo brak, ge-wel-dig!! En on-top of that; de ZON scheen! Na twee weken regen eindelijk mooi weer! Annie voelde zich ook prima, was al vroeg op. Die was verstandig geweest en had het bij de wijntjes gehouden en zich afzijdig gehouden van de shots. Tja, is ook een jaartje ouder  Na een gezamelijk ontbijt met gebakken eieren was het tijd om de schade van de vorige avond te herstellen. Annelies had gisteravond samen met An de ergste rotzooi van het feestje nog op lopen ruimen, de anderen hadden dus het nodige in te halen. Duurde even voordat alles weer in de oorspronkelijke staat was... Daarna was het tijd om de zon in te gaan. Ondanks insmeren toch allemaal verbrand. Tsja, we komen ook zo uit de winter, en dan met die bleke huidjes en de brandende zon hier....Je raad het al opeens waren er vier lichtelijk rode kreeftjes, auwie!!!!
s'Middags met Anke, haar vriend Bratt (met hond), Claire (een van de Nederlandse artsen), Koen en de andere meiden naar Loskopdam gereden. Vanwege de enorme regenval de afgelopen twee weken was de dam overstroomd. Dit was in vijf jaar niet meer gebeurd, dus de moeite waard om een kijkje te gaan nemen leek ons. Onderweg lag er een (gelukkig dode) black mamba op de weg. Een erg gitige slang, die je liever niet levend tegenkomt. Uitgestapt en even een kijkje genomen. Het aanzicht van een aangevroten slang was toch niet zo geweldig, dus maar snel weer doorgereden. Loskopdam was prachtig, mooie natuur in de omgeving. Door de overstroming was er een reusachtige waterval ontstaan. Weer terug thuis, troffen we "andere" Remco met zijn vriendin en ouders, terug van vakantie. Zo, nu hebben we al onze huisgenootjes leren kennen.

Feestje!

 Liv, ikke en SheilaJammer dat An(nemarie) ons gaat verlaten, het is een leuke meid. Een voordeel echter: feestje!! Ze had goed uitgepakt, de bedoeling was catering voor vijftig man maar volgens mij had heel Groblersdal mee kunnen eten ƒº. Haar Zuid-Afrikaanse vriend, André had al het lekkers gekookt. Een aantal Zuid-Afrikaanse vrouwen van de kliniek had de hele dag meegeholpen in de keuken en ook typisch Afrikaans gerecht gemaakt: Chakalaka. Voor ons echt een feestmaal, de enige vegetarische mutskes hier ƒº. Het is een maaltijd bestaande uit witte bonen, erg goed voor de...ƒº, met hete pepers, ui, wortel, paprika, kruiden, meestal ook kool en een heerlijk sausje. Het klinkt niet lekker, maar het tegendeel was het geval! Verder hadden de ladies en Andre heerlijke salades, een kipgerecht, een vleesgerecht, rijst en "pap" gemaakt. Pap eten de Zuid-Afrikanen hier bij hun avondmaaltijd. Het wordt gemaakt van mais, lijkt op aardappelpuree en het proeft naar...niks eigenlijk.
De drank ontbrak natuurlijk ook niet (daar houden ze hier ook wel van), evenals de Afrikaanse muziek. Het feestje was voor ons de ideale gelegenheid om iedereen te leren kennen. Er waren voornamelijk mensen van de kliniek, blank en zwart, verder nog wat locals en vrienden van An. Na een weekje in het degelijke kloffie rondgelopen te hebben, hadden we (de vier Utrechtse vrouwen) wel zin om ons weer eens "feestelijk" aan te kleden. Erg origineel allemaal in een zomers jurkje ļ. De hele dag had het geregend maar we dachten het is zomer dus daar kleden we ons ook naar. 's Avonds bleef het gelukkig droog. We hebben dan ook vrijwel de hele avond in de tuin gezeten.
Na het eten werd er gedanst. Wij Nederlanders zijn dan toch echt stijve harken in vergelijking met die Afrikanen!! Martine deed mee met een typisch Zuid-Afrikaans dansje. Ik stond wel op iedereen z'n tenen maar kreeg het langzamerhand toch onder de knie. Rond een uurtje of 1 met een klein groepje mensen overgebleven, toen werd het tijd voor de kaartspelletjes (kaartjebloasen en mexxen). Was niet echt verstandig om daaraan mee toe doen, want shots is niet voor Martine, evenals het raden van de punten. Het einde van het feestje belandde dan ook voor de meeste onder ons in het zwembad. Na het zwempartijtje had iedereen toch wel zin in zijn bed. Ons eerste Afrikaanse feestje was erg geslaagd!